Hallo lieve mensen,

Allereerst wederom bedankt voor de reacties, doet ons erg goed! Inmiddels zijn we 2,5 week verder na het einde van ons laatste verhaal dus we vonden het weer tijd worden voor een update. Met ons is nog steeds alles helemaal goed. Af en toe speelt de buik nog op en aan musquito-steken ook geen tekort, maar dat is dan ook het enige.

We waren gebleven bij Lake Toba, hier zijn we het hele eiland rondgescheurd op een soort van motoren die 100 km/u konden. Erg gaaf om te doen, maar ook best gevaarlijk door de plotseling opdoemende gaten in de weg. Iemand anders kwam terug van zijn ritje en zijn hele linkerkant van zijn lichaam lag open, inclusief zijn hoofd, was echt erg om te zien. Verder hebben we een beetje gerelaxed aan het meer. Wat we toen nog niet wisten bleek dat de laatste relaxed-dag te zijn voor twee weken.

De reis ging verder via een boottocht en een heerlijke auto met air-con richting Berastagi. In Lake Toba hebben we Antoine ontmoet (gekke Fransman die nog meer praat dan Lilian en Moeka tezamen). Onderweg hebben we nog een enorm grote waterval bezocht (50 meter). De volgende dag stond vulkaan klimmen op het programma, de zogeheten Gunung Sibayak (2094 meter). De gifgroene kratertjes (door het zwavel), het uitzicht, de rookontwikkeling en de kick van het hoogste punt bereiken compenseerde de inspanning om boven te komen absoluut. Helaas komt buikkramp op wanneer die daar zin in heeft, zo ook bij Evelien. Op, jawel jawel, het allerhoogste punt. Iedereen zal dus in de toekomst weten dat ze er is geweest haha. De afdaling was vreselijk lang en zwaar, na een uur of zeven bereikten we het begin en konden we in een heerlijke hotspring duiken.

De volgende dag zijn we naar Singapore gegaan. Eerst met de bus naar Medan, om daar een Becak (motor met zijnspan, eigenlijk te klein voor twee personen en bagage) te nemen naar het vliegveld. Dit hebben we geweten. Onze chauffeur noemde ons 'King and Queen from Holland' en zei dat hij daardoor niet van plan was om te stoppen voor wie of wat dan ook. Toen we bij een typisch Aziatisch kruispunt in een grote stad aankwamen en ons licht stond op rood deed hij verdomme dus ook echt wat hij zei. Links en rechts (beide zo'n vier rijbanen) begon al op te trekken, maar moesten allemaal vol op de rem omdat wij eraan kwamen en dus niet stopten! Een bijna-dood-ervaring voor ons en dikke lol voor onze chauffeur. Daarna weer tot rust gekomen in het vliegtuig via Jakarta naar Singapore. Inmiddels waren we al 12 uur aan het reizen en hadden nog geen slaapplek geboekt. Dus jullie raden het al, het enige goedkope hotel in Singapore zat vol. Gelukkig hadden we daarna snel een andere gevonden waar we twee nachten gingen slapen (anders was het budget nu al op). Wat een georganiseerd land/stad is Singapore. Alles is schoon en soms tot in de te verre puntjes geregeld. Als je eet of drinkt in de metro kost je dat ongeveer 300 euro. Als je rookt kan je dit x10 doen. Evelien dacht dat Singapore een synoniem van shoppen was en dat gingen we dan ook maar eens even doen. Zoveel grote malls hebben we nog nooit bij elkaar gezien en we hebben ze ook allemaal gezien (dankzij Evelien) dus. Een andere winkel bezoeken dan de bekende Zara en Mango was niet te betalen dus daar liepen we alleen langs. Ook nog een filmpje gepakt in een mega-bioscoop en van het uitzicht genoten op de 70^ste verdieping in een bar van een hotel (dank je voor de tip Robert!). Een drankje in de bar kostte al snel 15 euro, dus dat lieten de gierige ‘Hollenders' aan zich voorbij gaan. In Berastagi kreeg men een bakje bij het avondeten waar de handen in gewassen werden na het eten. In Singapore wilde Eef dit ook netjes doen, maar het was wel erg heet en voelde gek. Na een snuffel in het bakje bleek dat kippenbouillon te zijn haha!

Na Singapore hebben we de nachtbus naar Kuala Lumpur in Maleisië genomen. Om vier uur in de ochtend kwamen we aan zonder slaapplek. Na een te ranzige keet te hebben afgeslagen stonden we opeens voor een mooi hotel waar Evelien maar al te graag naar binnen wilde. Na enige twijfel toch maar gedaan en zowaar hoefden we de eerste halve nacht niet te betalen. Heerlijk geslapen en ontbeten om vervolgens twee gratis kaartjes voor een bus door de stad van een anders stel te krijgen. We hebben heel Kuala Lumpur gezien in de gratis toeristenbus, erg leuk. Ons geluk kon niet op. Een ander gelukje was dat we de bus naar de jungle wilden hebben en op die plek om 12:28 aankwamen, de bus ging om 12:30 en de volgende om 15:00 uur. Heerlijk dus! Deze bus was soms wat 'bumpy' en dat is nog zacht uitgedrukt. We kwamen tot drie keer toe totaal los van de stoel, niet normaal wat een klappen haha. Aangekomen in de jungle-stad Jerantut hebben we kaartjes gekocht voor de jungle-trein naar Khota Baru aan de Noord-Oost kust van Maleisi . Acht uur lang met alleen maar jungle om je heen, mooie rivieren en niets dan groen. Is wel even wat anders dan het traject Utrecht-Raalte!

Vanaf Khota Baru hebben we een busje genomen naar de haven, om vervolgens met een dikke speedboat naar Pulau Perhentian Kecil te gaan. Echt een gaaf bounty-eiland waar we lekker wilden gaan relaxen. Dit is tot nu toe niet gelukt, omdat we voor een duikcursus bij aankomst hier hebben gekozen. Nu, een behaald theorie-examen, 50 oefeningen in ondiep water, 5 te gave duiken tot 18 meter diep en 3 uur in totaal, af en toe een teug zout water en vier dagen later hebben we ons Padi-open water-duikdiploma behaald! Een hele ervaring rijker zo onder water, waar je leert alleen met je ademhaling je hoogte te bepalen in de diepe zee. Mooie vissen, koraal e.d. gespot, te gaaf! Ondertussen een leuk stel ontmoet, zij uit Engeland en hij uit Nederland. Hiermee gaan we op 2 juni vanaf Kuala Lumpur naar Thailand (Phuket) vliegen. Dus nu nog even een paar dagen aan het strand liggen, risken, klaverjassen en lekker eten en drinken!

Liefs ons