Aan al het goede komt een eind
Hallo allemaal,
Vandaag de laatste update vanuit het verre Oosten! We waren gebleven bij een wolkendek. Deze was gelukkig snel weer verdwenen. Na een tweetal dagen aan het strand in Mui Ne zijn we op weg gegaan naar Dalat. Het was wel even een overweging aangezien er veel regen op komst was in de hoger gelegen gebieden, dus ook in Dalat. Toch maar de gok genomen. Toen we aankwamen regende het inderdaad pijpenstelen. De busreis op zich was ook al verdomde afzien, aangezien onze benen niet voor dit lokale busje geschikt waren haha. Na 5 uur schuin zitten en met de weg nog slechter dan in Indonesie kunnen jullie wel raden hoe ons humeur was.
In Dalat hebben we geslapen in het 'Pink House'. De man die alles regelde daar deed de naam zeker eer aan! Typisch Gorden gevalletje. De volgende dag zijn we met hem en nog een aantal anderen op scooters erop uit getrokken. Dit was zeer de moeite waard. Bart heeft krekels als ontbijt gehad, Eef heeft een handgemaakt zijden nachtjapon gekocht en we hebben gelunched bij Roth (de gids) in het dorp waar hij geboren is. Hier een aantal zaken die nog steeds voorkomen in de bergdorpjes in Vietnam: Vrouwen bevallen zonder enige hulp. Ouders van een dochter moeten een man voor haar kopen met bijvoorbeeld buffels. Als er gescheiden wil worden dient het dubbele aantal buffels afgetikt te worden. Een jongen van 14 kan zomaar verkocht worden aan een vrouw van 35. Als de ouders te arm zijn om voor iedere dochter een man te kopen, dan wordt de man keurig gedeeld tussen beiden. Raar, maar waar. Na de tocht zijn we met Roth meegegaan voor een heuze karaoke-show. Absoluut geen aanrader, enige vorm van communicatie was onmogelijk. Na een uur hadden we de oren slap aan ons hoofd hangen en zochten we een normale kroeg op.
De dag erop (23 juli) zijn we doorgegaan naar Nha Trang, een kustplaatsje. Niet echt geweldig. Bart had gelezen dat er ter Noorden van Nha Trang mooie resorts waren. Na een uurtje internetten hebben we een 'Days of Romance' pakket geboekt bij een resort. De laatste weken hebben we aardig zuinig geleefd, dus om even verwend te worden was wel lekker. Een gaaf zwembad met uitzicht op een privéstrand, een massagesalon, 7-gangen lunch en diner, een mooie kamer, kortom het was genieten. Hier zijn we 4 dagen gebleven en hebben eigenlijk niks gedaan.
26 juli hebben we de nachtbus (14 uur) naar Hoi An genomen. Deze plaats staat bekend om zijn kleding- en schoenmakers. Toen we in de ochtend arriveerden hebben we een hotel uitgezocht en zijn we uiteraard erop uit gegaan om kleding te laten maken. Eef had zich natuurlijk al ingelezen, bij Yali moesten we wezen. Daar heeft Eef jurkjes en broeken laten maken en Bart pantalons en overhemden. In de middag zoekende naar een lunchplek liepen we opeens Arjan en Annelies (die we in Laos hebben leren kennen) tegen het lijf. Heel erg toevallig wederom, maar erg gezellig. Hoi An is een fantastisch plaatsje vlakbij het strand, met een heel mooi oud stadsdeel. Waar we gepland hadden om er 3 nachten te blijven, zijn het er 8 geworden haha. Ook Emiel en Anne (in Dalat leren kennen) sloten nog aan de tweede dag. Op 28 juli zijn we naar een strandfeest gegaan met zijn allen om Bart zijn verjaardag te vieren (om 00:00 uur). De volgende dag lekker uitgebrakt op het strand en 's avonds hebben we met zijn tweeen heerlijk romantisch aan het water gegeten. Omdat we langer bleven in Hoi An kon het natuurlijk niet uitblijven dat er nog wat meer geshopt zou worden. Beiden hebben we kleren achter moeten laten om al onze nieuwe aanwinsten mee te kunnen nemen. De dagen in Hoi An hebben we voornamelijk doorgebracht aan het strand. Eef lekker lezend in het zonnetje en Bart elke dag voetballend met de veel te snelle lokale jongens. Ook met Arjan en Annelies nog een keer getennist en veel gegeten, gedronken en gekaart! Kortom een heerlijke onverwachte week.
Momenteel zitten we Hue waar we gister zijn aan gekomen. Een stadje met een bouwwerk wat op de wereld erfgoedlijst staat (Citadel). Erg mooi om even gezien te hebben. Over een paar uur vertrekt onze bus (14-urig weer, maar gelukkig de allerlaatste) naar Hanoi. Daar gaan we een motor/scooter huren om twee dagen in de bergen te gaan scheuren. Op 9 augustus vliegen we naar Hong Kong en op 12 augustus vliegen we weer naar Nederland, zodat we de 13de om 5.15 uur weer op Hollandse bodem staan.
Nog een week en het zit erop. De tijd is omgevlogen, maar we kijken er ook weer naar uit om naar Nederland te gaan en iedereen weer te zien!!
Tot snel allemaal en bedankt voor alle reacties op de site...
Laos, Cambodja en een beetje Vietnam
27 juni was alweer de laatste update, vandaag 16 juli een nieuw verhaal!
Op 27 juni zijn we met een klein propellorvliegtuigje naar Laos, Luang Prabanggevlogen. Hier hebben we een mountainbike tour gedaan. Er waren 3 verschillende opties, we kozennatuurlijkdievoor de gevorderde fietsers. Er waren dan ook geen anderen die zich bij deze fietstour hadden aangesloten. Na 20 minuten over een verharde weg begon het 'off road' gedeelte. Ver van de stad vandaan lagen dorpjes waar ze met zo'n 20 gezinnen wonen, wat een armoedig bestaan.
Kinderen zijn dolenthousiast, als er toeristen langs komen zwaaien ze, roepen uit volle borst SABAIDEEE!!! (hallo) en rennen achter je aan.
In die dorpjes gaan de mannen metbepaalde feesten hun toekomstige vrouw uitzoeken. Als het meisje niet wil neemt de jongen zijn vrienden mee en dragen haar naar het huis van zijn ouders. Zodra ze binnen is en dus zijn ouders te zien krijgt is ze verplicht met hem te trouwen
In Luang Prabang hebben we twee voetbalwedstrijden gezien. De eerste met Annelies en Arjan, die hadden zo ongeveer dezelfde reis afgelegd en kwamen we opnieuw tegen. De tweede wedstrijd met Christien en Bob Jan erbij, een bekende uit Raalte die we tegen kwamen. De dag erop stond er een busreis van 24 uur op het programma naar Pakse, het zuiden van Laos. Eerst 12 uur in een gewone bus en vervolgens 12 uur in een slaapbus waar we lepeltje lepeltje in de feutus houding samen in pasten whaa. De dag erop vertrokken we verder naar 4000 Islands waar we wonder boven wonder Jeroen en Rhoanne weer tegen het lijf liepen. Op het eiland was niets te beleven en dus besloten we de volgende dag methen mee te reizen naar Cambodja, want voetbal kijken op dat eiland was onmogelijk.
Bij de grens werden we echt opgelicht. Waar ze maar dollars voor konden vragen, hing wel een briefje met de prijs en dat gaat gewoon inhun eigenbroekzak, maar goed wat doe je tegen 6 van die Cambodjaanse mannen. Niets en dus betaalden we 'bijna' alles. Bij de gevraagde dollar voor een gezondheisverklaring hebben we onze paspoorten zo uit de handen gegrist en zijn we weg gelopen. In Siem Riep hebben we voetbal gekeken met Rhoanne, Jeroen, Wilfried (oom van Jeroen) en nog een heleboel oranje fans.
Hier stond als vanzelfsprekend de bezichtiging van het achtste wereldwonder 'Ankor Wat'op het programma. We huurden fietsjes en om 4 uur in de ochtend vertrokken we, want de sunrise moest waarnzinnig zijn. De zonsopkomst was zeker de moeite waard en na een aantal Kodak momentjes bekeken we de tempel zowel van binnen als van buiten. Er zijn een heleboel mensen die er 3 tot 7 dagennaartoe gaan, maar wij hadden na 1,5 uur wel het idee dat we elke steen gezien hadden. We hebben daarna nog rond het gebied gefietst, het is heel groot met nog een aantal andere bezienswaardigheden .
De rest van de tijd in Siem Riep hebben Jeroen, WIlfried en Bart gesnookerd. Er komt dan een meisje bij die de stand bij houdt en de ballen terug legt. De heren kregen er niet 1, maar alle 7 meiden zaten er giechelend bij haha
9 juli bracht de bus ons naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Eef heeft hier een voedselvergiftiging opgelopen, ze denkt van de Tom Yam soep tijdens de lunch. En zoals dat vaak gebeurt als je een wc pot uit alle mogelijke posities hebt mogen aanschouwen, moet ze niet denken om nog een Tom Yam soep te eten. Hier dus weinig ondernomen, het belangrijkste was aansterken voor de finale Nederland-Spanje. Daar hoeven we verder niet over uit te wijden. Het drietal Jeroen, Rhoanne en Wilfried waren inmiddels vertrokken.
We wilden in eerste instantie nog verder naar het zuiden in Cambodja, maar we hadden wel genoeg van die Malaria tabletten dat we besloten meteen door naarVietnam te reizen.
En zo zijn we dinsdag 13 juli van Phnom Penh naar Vietnam, Ho Chi MInh City (Saigon) gereisd per bus. De meest interessante bezichtiging hier zijn de duuzenden scooters die door, om, voor en achter elkaar heen scheuren. We hebben de stad bekeken en zijn naar het 'War Remenant' museum geweest. Een museum over de Vietnam oorlog, indrukwekkend. Het is goed om er soms aan herinnerd te worden wat voor een vreselijke dingen daar zijn gebeurd zodat je er weer even bij stil staat. De dag erop zijn we naar de Cu Chi tunnels geweest. Een tunnelcomplex gebruikt in de Vietnam-oorlog door de Viet Cong. We hebben er nog een stuk doorheen gekropen, een onmogelijke opgave voor claustrofobische types. Laag, smal, donker en weinig zuurstof.
Vandaag 16 juli zijn we in Mui Ne aangekomen, een kustplaats. Een guesthouse met zwembad en het zit aan het strand. Spijtig genoeg voor Eef is het nu regenseizoen enzit dezon eventjes verscholen achter een wolkendek.
Nog 4 weken en dan is de reis ten einde. We zijn nog volop aan het genieten, maar kijken er ook naar uit om iedereen weer te zien en hebben zin in ons eigen bedje :)
Liefs Bart en Eef!
Beestenboel
Vandaagmaken we ons op vooreen reisdag en na een aantal uitputtende dagen is het een mooi moment voor een update. Met ons gaat het prima!Nog steeds helemaal gezond en volop genietend van alles en iedereen.
Wewaren gebleven bij de Black Moon Party op Koh Samui, een veredelde Full Moon Party. Het was een mooi feestje met veel bier, veel kleine Thaise meiden, goede muziek, een aantal lady boys, een aantal emmers met sterke drank en heel veel lol. Eef vond het zo leuk dat ze er de volgende dag nog graag aan herinnerd wilde worden (vooral in haar hoofd haha). De resterende dagen in de villa waren erg relaxed en gezellig. Nog een paar kleine tripjes op de scooter gemaakt en uiteraard veel voetbal gekeken en spelletjes gedaan met de nodige biertjes erbij. Op een avond vroeg Eef aan Bart of hij even een wc-rol uit de berging wilde pakken. Alleen Bart was vier keer zo snel uit de berging dan dat hij erin was gegaan. Er kroop namelijk een schorpioen op de grond. Na een zoektochtje op internet kwamen we erachter dat deze niet gevaarlijk was, maar je wel erg pijn kon doen. Met een groot visnet hebben we hem netjes uitgezet bij de buren in de tuin.
Zoals gezegd zijn we op 16 juni richting Bangkok vertrokken en hebben we afscheid genomen van Jeroen en Rhoanne. Nadat onze taxi bijna een uur te laat was zaten we nog een uur later op de boot. Deze bracht ons in bijna 2 uur richting het vasteland. Daarna weer 1,5 uur met de bus, 20 minuten met een tuk tuk, 3 uur wachten en ten slotte 10 uur in de bus naar Bangkok. We vonden een leuk hotel bij Khao San Rd, een vrij toeristische straat. Wat een enorme stad is dat zeg metbijna 8 miljoen inwoners. We hebben met een tuk tuk een mooi rondje door de stad gedaan. Ondertussen ook nog met een soort van Venetie-bootje door de kanalen gevaren. Dan zie je goedhoe (primitief)de mensen aan het waterlevendaar. Uiteraard hebben we ook nog een immense shopping mall bezocht enals vanzelfsprekendkwam Eef met de nodige tasjes weer naar buiten van o.a. (ja jullie raden het al) Zara en de Mango. Gelukkig konden we vanaf Bangkok wat naar huis sturen in een doos, dus dat heeft Eef ook gedaan want anders was haar backpack niet meer te tillen. Na een bezoek aan een schitterende tempel was het opmaken geblazen voor de wedstrijd Nederland - Japan. We hebben Arne (uit Amsterdam) ondertussen ontmoet en zouden met hem voetbal gaan kijken. Wat begon in een kroeg met een stuk of 6 hollanders eindigde de tweede helft in een andere kroeg met een stuk of 50 in oranje gehulde gekken. Tijdens de wedstrijd hadBartnog een onderonsje met een Japanner. Hij vroeg; ' How many people dolive in Holland?'. Bart: '16 million'. Japanner: 'Are they all in Bangkok right now?!'. Was erg grappig hoe hijhet oranjegeweld over zich heen liet komen. Na de wedstrijd ging het feest op straat verder tot in de late uurtjes. Bart werd aan het einde keurig door Eef naar het hotel begeleid. Na 3 uur slapen ging de wekker. Een trip naar Kanchanaburi stond op het programma. Na twee uur in een klein busje kwamen we aan. Bart was groen en geel en de gids vroeg direct of hij een hangover had. De hele groep met Koreanen en Canadezen vonden het erg grappig, Bart wat minder. We hebben de brug aan de River Kwai bezocht, inclusief een museum. Vervolgens gingen we naar een waterval toe. In de middag stond het hoogtepunt op het programma, een bezoek aan de Tijgertempel. Zo mooi om die beesten aan te mogen raken en om te zien hoe ze gevoed worden. De volgende dag om 18.00 uur ging onze (14-urige bus) bus richting Chiang Mai.
Chiang Mai is een oude stad in het noorden van Thailand. Hierontmoetten we Ross en Jeff (VS) in ons guesthouse. Ze wilden graag een trekking doen, maar er moesten zich nog 2 mensenmeer aanmelden om te gaan. Een trekking stond ook op ons programma, dus dat was snel geregeld. De volgende morgen werden we keurig gewekt door Bee (de gids). Samen met Sian (UK) en nog een andere gids vertrokken we voor een 2-daagse trekking. Eerst een markt bezocht waar de gidsen het eten voor de trekking insloegen. Daarna een fantastische waterval gezien en in gezwommen. Vervolgens in een hete hotspring gelegen. Eerst 1 teen, vervolgens een voet, daarna een stukje been, en zo lieten we ons uiterst voorzichtig zakken in het hete water. Na de lunch stond de hiking (van ongeveer 4 uur) op het programma. Tijdens deze hike kwamen we langs dorpjes waar mensen echt nog 200 jaar terug in de tijd leven, erg fascinerend om te zien. Uiteindelijk kwamen we aan in het dorpje waar we gingen overnachten. Na een heerlijk koude Chang en een duik in de rivier hebben we heerlijk gegeten. Na het eten hebben we gezellig ouderwetse spellen gedaan bij kaarslicht (aangezien er maar zeer beperkte stroom beschikbaar was). Het slapen op een bamboevloer met een kussen ter dikte van alleen het kussensloop en alle dieren die je constant in de jungle hoorde ging iets minder goed. Nadat we om 6 uur gewekt werden door 23 kraaiende hanen op de animal farm gingen we ontbijten. Eerst westers, daarna nog met de locals vissenkoppen en kippennekken gegeten. Erg raar, maar ook erg lekker eigenlijk. Daarna stond er iets op het programma waar Eef erg naar uit had gekeken; olifanten. Nadat de olifanten hun 50 liter grote blaas hadden geleegd en 6 kanonskogels hadden afgevuurd mochten wij in diezelfde rivier de olifanten wassen, hmmmm! Heel raar om een beest te wassen waar een gemiddeld mens 70x in past. Daarna hebben we 1,5 uur op de olifanten gereden. Ondertussen wachtten de gidsen op ons bij de rivier met een heus bamboevlot. Wij met 7 man op dat ding de rivier af. Meestal lekker rustig, maar soms ook alle hens aan dek. 1 Keer knalden we vol tegen een rotsaan waardoor iedereen of in het water viel of2 meter naar voren vloog. Gelukkig alleen een enkele schram en eenblauw plek aan over gehouden. Helemaal voldaan keerden werond 5 uur in ons lekkere (echte) bed terug. De volgende dag hebben we een kookcursus gedaan. Hier hebben we 7Thaise heerlijke gerechten bereid. Niet alleen bereid, maar ook gegeten. In de afgelopen weken hebben we vaak Masaman gegeten engelukkig konden wie die zelf ook maken. Dus als we terugkomen gaan we dit zeker voor jullie maken,het is zo lekker (hopelijk ook als wij het maken haha)!Tonnetje rond en met een hoop kennis over de Thaise keuken rijker verlieten we de keuken. Die avond hebben we met Jeff, Ross, Sian en Bee (en hoe toevallig zijn Utrechtse vriendin die nu in Thailand woont) de lokale barretjes opgezocht. Gisteren dachten we rustig aan te doen, maar dit is niet gelukt. We hebben een motorbike gehuurd en zijn de bergen in gereden. Vervolgens terug naar de stad gegaan en opeens zagen we een driving range bij een golfclub. Even lekker zitten rossen daar, erg leuk. Daarna nog een hele grote lokale markt bezocht waar Eef uiteraard weer een sieraadje heeft gescoord.
Vandaag nemen we afscheid van Thailand en vliegen we vanaf Chiang Mai naar Luang Prabang in Laos.
Ps; Sorry voor de extra mail over het toegevoegde filmpje, Eef was vergeten iets uit te vinken haha.
Thaise luxe
Hallo allemaal,
Het is inmiddels twee weken geleden dat we een verhaal op de site geplaatst hebben waar we weer allemaal leuke reacties op hebben ontvangen. Dank, dank. Nu tijd voor een nieuwe update.
De laatste paar dagen op het eiland Perhentian Kecil hebben we veel gezwommen en gelezen. Bij het lenen van een beachbalset hebben Jeroen en Eef zich nog even helemaal in het zweet gewerkt om een topscore te behalen. Bij het halen van een waanzinnige redding dook Eef uiteraard boven op het geleende beachbalbetje die, jullie voelen hem aankomen, in tweeën brak. We kochten nieuwe voor de dames.
Maandag 31 mei vertrokken we ‘s avonds naar Kuala Lumpur. 1 juni hebben we de Batu Cave bezocht wat bestond uit een immense gouden heilige met een trap ernaast van 270 treden. Deze trap bracht je naar de cave.
2 juni vertrokken we met het vliegtuig naar Phuket samen met Jeroen en Rhoanne. Na het inchecken van de backpack gingen we met onze kleine tas door de douane. Vroeg de beste man of Eef een ‘knife' bij haar had. Volmondig riep ze ‘No', maar na een blik op zijn scherm zag ook Eef de contouren van een mes. Op dat moment ging het lampje branden, een aantal dagen eerder had Eef een schilmes gekocht om verse fruitjes te schillen. Stráál vergeten om die daar uit te halen. Met het schaamrood op de kaken mompelde Eef driemaal excuses, haalde ze het mes tevoorschijn en overhandigde deze aan de security.
Na 75 minuten vliegen kwamen we in Phuket aan en gingen we naar het geboekte hotel. We zijn er 2 dagen geweest. Veel te toeristisch en vol vieze, dikke, oude mannetjes die daar Thaise vrouwtjes huren, zum kotsen!!!
4 juni werden we om 7.40 uur met een taxibusje opgehaald bij het hotel. Daarvoor uitchecken in het hotel. We werden ervan beschuldigd 1,5 liter water uit de minibar te hebben gedronken. We vroegen of we mochten kijken in de kamer, we pakten de desbetreffende fles en liepen weer naar de receptie. Het bleek dat het een verkeerde fles was, niet het gebruikelijke hotelmerk. Het liep uit op een fiasco, we werden uitgelachen door de vrouw achter de receptie, wij waren uiteindelijk helemaal over de zeik maar we kregen in geen geval gelijk. Klant is koning kennen ze daar niet. Het personeel was niet schuldig, wij hadden het gedaan. Ungelaublich!
We werden via het taxibusje en later een gewone bus naar de boot gebracht die ons naar het eiland Koh Samui bracht. Op de boot kwam een man (erger dan Gordon) (echt waar) ons vertellen over Silent Bungalow. Een hutje ‘op' het strand. Vanaf het hutje tot de zee was het welgeteld 12 stappen. Het hutje bleek ook een trouw huisdier te hebben waar we maar niet vanaf kwamen, een reuze kakkerlak. Op Eef haar slipper, bij haar hoofdkussen, op haar tas. Bart heeft de klamboe hermetisch afgesloten anders ging Eef er in geen geval slapen. De laatste nacht was de kakkerlak er weer, maar Bart vond het genoeg en het beest is nu zo plat als een dubbeltje. 5 juni hebben we met Jeroen een beachbalveld opgezet op het strand met 2 stokken en de waslijn. Best out of 5, sets tot 11. We hebben zo'n 5 uur gespeeld en Eef was onverslaanbaar. We konden geen van drieeën de rest van de dag nog lopen, we hadden allemaal wondjes onder de voeten van alle steentjes. Jeroen hoorde van een vriend dat ze hier ultra luxe villa's kunt huren voor een prikkie. We gingen met mister Tan, werkzaam bij Silent Bungalow, op zoek naar een villa. Om een lang verhaal kort te maken, we vonden een villa. Veel meer woorden gaan we daar niet aan vuil maken want we hebben een filmpje toegevoegd die een kleine rondleiding geeft. We hebben ons nog een paar dagen prima vermaakt bij Silent Bungalow en zijn 9 juni naar de villa vertrokken. We blijven er een week en vandaag is alweer de 4de dag. We kunnen zelf lekker koken en hebben als vanzelfsprekend al een GVA'tje achter de kiezen (groente, vlees, aardappelen). We hebben scooters gehuurd en zijn gister 11 juni naar de Big Buddha geweest. 's Avonds de opening van de World Cup en tien minuten voor 9 viel de stroom gedurende 2,5 uur uit. Ook de villa (of beter gezegd het eiland aangezien ze hier gewoon de stroom eraf halen als er onweer op komst is) kent zijn mankementen. Om in de voetbaltermen te blijven, ‘elk voordeel heb z'n nadeel'.
Vanmiddag is er een grote markt waar Eef en Rhoanne uiteraard willen rond snuffelen en vannacht is er een ‘black moon party' waar we naartoe gaan.
Het plan is om de 16de naar Bangkok te vertrekken, we keep you posted.
Liefs ons
Ps. Villa - http://www.youtube.com/watch?v=8iPmm4Pdat4
Pps. Beachballen - http://www.youtube.com/watch?v=CaobkbneOak
Grote hoogtes, diepe dalen
Hallo lieve mensen,
Allereerst wederom bedankt voor de reacties, doet ons erg goed! Inmiddels zijn we 2,5 week verder na het einde van ons laatste verhaal dus we vonden het weer tijd worden voor een update. Met ons is nog steeds alles helemaal goed. Af en toe speelt de buik nog op en aan musquito-steken ook geen tekort, maar dat is dan ook het enige.
We waren gebleven bij Lake Toba, hier zijn we het hele eiland rondgescheurd op een soort van motoren die 100 km/u konden. Erg gaaf om te doen, maar ook best gevaarlijk door de plotseling opdoemende gaten in de weg. Iemand anders kwam terug van zijn ritje en zijn hele linkerkant van zijn lichaam lag open, inclusief zijn hoofd, was echt erg om te zien. Verder hebben we een beetje gerelaxed aan het meer. Wat we toen nog niet wisten bleek dat de laatste relaxed-dag te zijn voor twee weken.
De reis ging verder via een boottocht en een heerlijke auto met air-con richting Berastagi. In Lake Toba hebben we Antoine ontmoet (gekke Fransman die nog meer praat dan Lilian en Moeka tezamen). Onderweg hebben we nog een enorm grote waterval bezocht (50 meter). De volgende dag stond vulkaan klimmen op het programma, de zogeheten Gunung Sibayak (2094 meter). De gifgroene kratertjes (door het zwavel), het uitzicht, de rookontwikkeling en de kick van het hoogste punt bereiken compenseerde de inspanning om boven te komen absoluut. Helaas komt buikkramp op wanneer die daar zin in heeft, zo ook bij Evelien. Op, jawel jawel, het allerhoogste punt. Iedereen zal dus in de toekomst weten dat ze er is geweest haha. De afdaling was vreselijk lang en zwaar, na een uur of zeven bereikten we het begin en konden we in een heerlijke hotspring duiken.
De volgende dag zijn we naar Singapore gegaan. Eerst met de bus naar Medan, om daar een Becak (motor met zijnspan, eigenlijk te klein voor twee personen en bagage) te nemen naar het vliegveld. Dit hebben we geweten. Onze chauffeur noemde ons 'King and Queen from Holland' en zei dat hij daardoor niet van plan was om te stoppen voor wie of wat dan ook. Toen we bij een typisch Aziatisch kruispunt in een grote stad aankwamen en ons licht stond op rood deed hij verdomme dus ook echt wat hij zei. Links en rechts (beide zo'n vier rijbanen) begon al op te trekken, maar moesten allemaal vol op de rem omdat wij eraan kwamen en dus niet stopten! Een bijna-dood-ervaring voor ons en dikke lol voor onze chauffeur. Daarna weer tot rust gekomen in het vliegtuig via Jakarta naar Singapore. Inmiddels waren we al 12 uur aan het reizen en hadden nog geen slaapplek geboekt. Dus jullie raden het al, het enige goedkope hotel in Singapore zat vol. Gelukkig hadden we daarna snel een andere gevonden waar we twee nachten gingen slapen (anders was het budget nu al op). Wat een georganiseerd land/stad is Singapore. Alles is schoon en soms tot in de te verre puntjes geregeld. Als je eet of drinkt in de metro kost je dat ongeveer 300 euro. Als je rookt kan je dit x10 doen. Evelien dacht dat Singapore een synoniem van shoppen was en dat gingen we dan ook maar eens even doen. Zoveel grote malls hebben we nog nooit bij elkaar gezien en we hebben ze ook allemaal gezien (dankzij Evelien) dus. Een andere winkel bezoeken dan de bekende Zara en Mango was niet te betalen dus daar liepen we alleen langs. Ook nog een filmpje gepakt in een mega-bioscoop en van het uitzicht genoten op de 70ste verdieping in een bar van een hotel (dank je voor de tip Robert!). Een drankje in de bar kostte al snel 15 euro, dus dat lieten de gierige ‘Hollenders' aan zich voorbij gaan. In Berastagi kreeg men een bakje bij het avondeten waar de handen in gewassen werden na het eten. In Singapore wilde Eef dit ook netjes doen, maar het was wel erg heet en voelde gek. Na een snuffel in het bakje bleek dat kippenbouillon te zijn haha!
Na Singapore hebben we de nachtbus naar Kuala Lumpur in Maleisië genomen. Om vier uur in de ochtend kwamen we aan zonder slaapplek. Na een te ranzige keet te hebben afgeslagen stonden we opeens voor een mooi hotel waar Evelien maar al te graag naar binnen wilde. Na enige twijfel toch maar gedaan en zowaar hoefden we de eerste halve nacht niet te betalen. Heerlijk geslapen en ontbeten om vervolgens twee gratis kaartjes voor een bus door de stad van een anders stel te krijgen. We hebben heel Kuala Lumpur gezien in de gratis toeristenbus, erg leuk. Ons geluk kon niet op. Een ander gelukje was dat we de bus naar de jungle wilden hebben en op die plek om 12:28 aankwamen, de bus ging om 12:30 en de volgende om 15:00 uur. Heerlijk dus! Deze bus was soms wat 'bumpy' en dat is nog zacht uitgedrukt. We kwamen tot drie keer toe totaal los van de stoel, niet normaal wat een klappen haha. Aangekomen in de jungle-stad Jerantut hebben we kaartjes gekocht voor de jungle-trein naar Khota Baru aan de Noord-Oost kust van Maleisi . Acht uur lang met alleen maar jungle om je heen, mooie rivieren en niets dan groen. Is wel even wat anders dan het traject Utrecht-Raalte!
Vanaf Khota Baru hebben we een busje genomen naar de haven, om vervolgens met een dikke speedboat naar Pulau Perhentian Kecil te gaan. Echt een gaaf bounty-eiland waar we lekker wilden gaan relaxen. Dit is tot nu toe niet gelukt, omdat we voor een duikcursus bij aankomst hier hebben gekozen. Nu, een behaald theorie-examen, 50 oefeningen in ondiep water, 5 te gave duiken tot 18 meter diep en 3 uur in totaal, af en toe een teug zout water en vier dagen later hebben we ons Padi-open water-duikdiploma behaald! Een hele ervaring rijker zo onder water, waar je leert alleen met je ademhaling je hoogte te bepalen in de diepe zee. Mooie vissen, koraal e.d. gespot, te gaaf! Ondertussen een leuk stel ontmoet, zij uit Engeland en hij uit Nederland. Hiermee gaan we op 2 juni vanaf Kuala Lumpur naar Thailand (Phuket) vliegen. Dus nu nog even een paar dagen aan het strand liggen, risken, klaverjassen en lekker eten en drinken!
Liefs ons
Van het strand naar de Jungle
Allereerst bedankt voor alle leuke reacties, leuk om te zien dat jullie ons in de gaten houden.
We hoorden van locals dat er een aardbeving was geweest van 7.4 op de schaal van Richter bij Medan, waar wij 100 km vanaf zaten. Wij hebben echter niets gemerkt en lazen later op nu.nl dat er zelfs een Tsunami-waarschuwing was afgekondigd. We zijn dus nog heel!
We zijn nu bijna 3 weken onderweg en alles loopt gesmeerd. Gezond en wel op wat buikkrampen na (en de gevolgen daarvan haha). Tussen ons is ook alles koek en ei en dat is minstens zo belangrijk ?
Bij Bien, Karel, Noa en Nina was het gezellig in Ubud. Heerlijk aan het zwembad gezeten, gekletst en met de kleintjes gespeeld. We hopen dat ze goed thuis gekomen zijn en weer in het Hollandse ritme zitten. De start in Sanur was iets minder omdat we drie uur lang met onze backpack in de brandende zon hebben gelopen. Op zoek naar een geschikte, doch betaalbare slaapplek. Bart wilde te goedkoop en Eef wilde een zwembad, wat ons in een lastig pakket bracht :-) De drie uur waren niet voor niets want we vonden wat aan ons eisenpakket voldeed. Lekker een paar dagen geluierd aan het strand en zwembad. Ook hier zijn we weer op de fiets gestapt om zelf de binnenlanden te verkennen. Bij terugkomst op zoek naar een koude Sprite stuitten we op bekenden: Leon en Rosalie uit Raalte. Op prè honeymoon in Sanur. Ultra toevallig en we hebben daar samen gelunched (bedankt voor jullie reactie).
Hierna hielden we Bali voor gezien en zetten de reis voort naar Lombok. Na een reis van 2 uur taxi, 4 uur boot, 2 uur busje en weer een half uur boot kwamen we aan op een mooi bounty eiland 'Gili Air'. De dag erop een snorkeltrip geregeld. We gingen met een 'glass bottom boat' waar we prachtige koralen en de meest mooie exotische vissen door konden zien. De gids bracht ons naar de beste plekjes waar de flippers aan gingen en de snorkel op. We hebben daar met een aantal levensgrote schildpadden gezwommen. Bart was een behoorlijke achterblijver bij de groep van zes, want hij deed een soort van schoolslag met zijn flippers en kwam aan het eind van de middag gebroken aan wal :-) hilarisch gezicht!!!
Afgesloten van het vaste land en zonder pinmogelijkheden was het om budget-technische redenen niet mogelijk om veel aan de Bintang te gaan. Door onze faaan-taaaas-tiese niet werkende creditcard (ja Hoity ik weet wat je nu denkt haha) moesten we ter plekke onze vlucht naar Sumatra contant betalen en bleven we met een gering aantal rupia's zitten.
Platzak terug op het vaste land bracht een busje ons naar de hoofdstad van Lombok, Mataram. Onderweg zouden we nog twee mensen oppikken. Bij dat hotel aangekomen kwam er een 'volslanke' vrouw aanlopen en op het moment dat de kofferbak open gaat zegt Bart: 'moet die HOMPE ook mee,
dan komen we nooit die heuvels op!'. Eef zegt: 'ssssst man straks zijn het Nederlandsers!'. En bij het instappen was de zachte G duidelijk hoorbaar. Om dat te benadrukken zegt Eef nog: 'past het?', maar deze inkopper begreep Bart pas later toen we het er in een melige bui weer over hadden :-D In Mataram hebben we nog even cultuur gesnoven door middel van het bezichtigen van twee tempels gebouwd in de 18e eeuw. Na twee keer een donatie gegeven te hebben en we afscheid wilden nemen van onze monnik-gids, kwam hij ineens met een mededeling; 'Sorry mister, I forgot to tell that the price for the guide is 100.000 rp per person.' Dit is ongeveer 18 euro totaal. Eef wilde hem al bijna in het heilige water gooien haha. Uiteindelijk hebben we hem één hele euro gegeven. Sindsdien staat deze beruchte man bij ons bekend als ‘de corrupte monnik'. Na een helse nacht in een vreselijke ranskeet konden we met het vliegtuig vanaf Mataram, via Jakarta, naar Medan (Sumatra).
De volgende bestemming; Bukit Lawang. Na 5 uur in de local bus kwamen we aan, een gids voor in de jungle bracht ons naar het mooie hotel 'Jungle Inn'. Deze naam werd zeker eer aan gedaan, want we zaten er letterlijk midden in. Onze kamer bestond voor de helft uit rots en vanaf het balkon konden we naar onze privé-waterval. Akelig prettig! We hebben meteen een trekking bij deze gids geboekt. Eenmaal aangekomen in de jungle zagen we na een uur de eerste Urang Utang. Super gaaf, maar deze was zo druk met het eten van een mierennest dat we zijn/haar aandacht met een banaan niet konden trekken. Ondertussen vertelde de gids honderduit dat het National Park voor Urang Utangs is opgericht door NL voor het behoud van de jungle zodat de apen er kunnen leven. Ook vertelde hij dat er twee hele slimme Urang Utangs zijn, genaamd Nina en Mena. Door deze intelligentie zijn ze ook agressief, omdat ze weten dat we eten in onze tassen hebben. Hierdoor is de kans groot dat ze je achterna komen. Zodra we die zouden zien en ze een voet aan de grond zetten moet je weg wezen. We kwamen weer Urang Utangs tegen die we zelfs mochten voeren. Zo bijzonder als je een stukje banaan in zo'n aap-hand legt. De gids legde ook een stuk op Eefs hoofd die ze eraf greep. Echt heel apart. Uiteraard kwamen we een uur later de beruchte Nina tegen. Eerst zat ze netjes in de boom te eten. Wortels werden voorgekauwd en aan haar baby doorgegeven. Toen kwam ze op de grond en moesten we een sprintje inzetten. Nou dat is daar makkelijker gezegd dan gedaan, met al die boomstronken, onder takken door, over omgevallen bomen heen. Allemachtig, maar zelfs Bart is niet gestruikeld dus we hebben het gelukkig gered. Onze gids vertelde dat hij eens gebeten is door Nina. Hij zei: 'One time I was with two FAT German people, en they could not run, then Nina bit me.' Hilarisch hoe hij dat vertelde in gebrekkig Engels. Na gelunched te hebben bij een mooie waterval hebben we nog zo'n drie uur geklommen en afgedaald, in totaal zo'n zes uur de jungle doorgetrokken. We kwamen bij een rivier uit waar we gingen raften. Nou raften, wij zaten in een opblaasband en onze gidsen zaten voor en achter ons al het werk te doen met bamboe-stokken als peddels. Bart wist het nog te presteren om naast de band te gaan zitten met instappen, hij verdween even en kwam toen weer verschrikt boven. Zoals jullie begrijpen duurde het tien minuten voordat Eef weer was uitgelachen.
Na Bukit Lawang zijn we naar Lake Toba afgreisd. Dit is het grootste meer van Indonesie. We zitten daar op een vulkanisch eiland, genaamd Samosir. Hier zullen we vier dagen blijven om weer even op adem te komen, het eiland rond te scheuren op een scooter, onze kleren eindelijk te kunnen wassen en in een mooi hotel te kunnen slapen. Hierna is het plan om in Berastagi een vulkaan te gaan beklimmen en op 18 mei vetrekt het vliegtuig naar Singapore!
Liefs ons!
PS; Bart ziet volgend jaar zijn clubbie hopelijk in de eredivisie spelen!
PPS; Als Eef dan ook iets mag hopen, dan hoopt ze dat de ZARA in Utrecht een waar paradijs wordt ?
Ontgroening op Bali
Hallo allemaal,
Daar zijn we dan! Het gaat erg goed met ons en we zijn volop aan het genieten. Het is toch nog best wat om met alleen elkaar, een ticket en een rugtas van Schiphol te vertrekken naar bestemming 'unknown'. Onze eerste ervaringen zijn niets dan positief. Afspraken worden nagekomen, je kan altijd wel een kamer vinden, vervoer is er op elke hoek van de straat en de mensen zijn uiterst vriendelijk en behulpzaam.
Hieronder volgt een verhaaltje over onze eerste dagen op Bali:
Aangekomen in Denpasar stonden we ruim 1,5 uur te wachten tot we onze eerste stempel in ontvangst konden nemen. De missie die volgde was het regelen van een taxi. No problemo met 20 mensen die 'taksi taksi' roepen. We zijn naar Kuta gegaan, te toeristisch vonden wij. We hebben er 2 nachten geslapen in het hotel waar Nusch en Nick waren geweest de week voor ons (thnx voor de tip). De 25ste zijn we naar Ubud vertrokken, bekend vanwege de waanzinnige rijstvelden. Het verkeer hier is echt bizar. Drukte van scooters en busjes en alles scheurt door elkaar heen, toeterend als een stelletje gekken wanen ze zich een weg door het verkeer.
Na alle smutzigheden in Kuta kwamen we bij een bungalow in Ubud dat een waar paradijs was, een bron van hygiene. Vanaf het balkon uitzicht op een waterval. Het enige probleem, de vrouw des huizes lachde om onze prijzen en wij om die van haar. Nu zitten we voor de 3e dag in de bungalow 'Puri Wisnu' (Het Paleis van God).
Gister hebben we een fietstocht gemaakt door Bali. We startten met een ontbijt met uitzicht op de vulkaan van mount Batur en het bijbehorende meer. Daarna met het busje naar een koffie/thee teelt geweest en daar ook de meest bijzondere exotische vruchten geproefd. Tijd voor de mountainbike; eerst alleen maar naar beneden en kwam geen trappen aan te pas. Onderweg de leefstijl van een gezin gezien, koken in ultra smerige hutjes, waar de moeder het varken verzorgd en de man neemt de koe voor zijn rekening. We zijn een rijstveld in geweest, later vrouwen geholpen met het rijst ontdoen van haar stengels en een boom van meer dan 500 jaar oud gezien waar Bart nog even tarzan heeft gespeeld.
Uiteindelijk hield de ' down hill' natuurlijk op en waren het 10 km up hill. Ze noemden Eef 'the cycle machine' whaha. De anderen uit Canada, Engeland, Frankrijk en Australie waren geen fiets gewend zoals wij. Tot slot een heerlijke lunch gehad met gebraden eend wat zo'n 8 uur in beslag nam om te bereiden. Onderweg werd Bart nog ongeveer aangevallen door een vrouw van rond de 70, met ontbloot bovenlijf en stomdronken vragend om geld haha. Geslaagde dag, 's Avonds hebben we nog wat gedronken met zijn allen hier in de kroeg.
Vanmiddag gaan we naar Bien (teamgenootje van Eef) die hier al een tijd is met haar man Karel en kids Noa en Nina. Gezellig. Morgen vertrekken we naar Lovina, waar we gaan snorkelen, relaxen en Eef hopelijk in een hangmat bij haar hutje aan het strand kan liggen!
Veel plezier met K-dag allemaal, wij drinken een Bintangetje op haar!
Liefs ons
Nieuwe vlucht: Vrijdag 23 April
Hallo allemaal,
Helaas nog een berichtje vanuit NL. Op dit moment zouden we eigenlijk met onze voeten op het bounty-strand vanBali moeten staan. We hebben onze vlucht om weten te boeken naar vrijdagavond 21.00 uur. Hopelijk gaan we dan wel!
Eef & Bart